Het stuk vertelt het waargebeurde verhaal van de excentrieke Miss Mary Shepherd, een oudere vrouw, koppig, onvoorspelbaar en vaak nors, maar tegelijk kwetsbaar en afhankelijk. Ze belandt met haar oude bestelwagen op de oprit van Alan Bennett, de auteur van dit stuk. Hij laat haar uit medelijden een tijdje parkeren, maar het “tijdelijke” verblijf loopt echter volledig uit de hand: Miss Shepherd blijft uiteindelijk vijftien jaar lang in haar busje op Bennetts oprit wonen.

Bennett observeert haar met ironie en empathie, en reflecteert intussen ook op zijn eigen leven en zijn verhouding tot anderen.
De aanwezigheid van Miss Shepherd wordt een spiegel voor zijn geweten, zijn eenzaamheid en zijn verantwoordelijkheidsgevoel.
Geleidelijk komt de pijnlijke achtergrond van de vrouw aan het licht: ze had een beloftevol leven als pianiste, maar raakte door persoonlijke drama’s en geestelijke problemen volledig aan de rand van de samenleving.

De kracht van het stuk ligt in de humor. In scherpe maar warme dialogen toont het stuk de botsing tussen gastvrijheid en ergernis, medelijden en ongemak.