Het seizoen loopt te einde in een doorsnee brasserie in Blankenberge. De uitbaters en het personeel bedienen de laatste klanten. Er is ogenschijnlijk niets aan de hand maar de gesprekken worden eerder scherpe dialogen en we zien de botsende karakters en onderhuidse spanningen die er leven.
Achter de schijn van gezelligheid sluimeren frustraties, onvervulde verlangens en oude wonden. Het seizoen afsluiten blijkt geen ontsnapping maar juist een vergrootglas voor de spanningen binnen de 'familie'. Generatieconflicten, kleine ergernissen en ingesleten patronen stapelen zich op tot een broeierige confrontatie.

Lanoye doorspekt de dialogen met zijn typische humor, ironie en taalplezier. Tegelijk legt hij op een herkenbare en soms pijnlijke manier bloot hoe moeilijk het is om elkaar echt te bereiken binnen een kleine, hechte gemeenschap.

Blankenberge is een scherpe analyse van menselijke banden, waarin liefde en irritatie onlosmakelijk verbonden blijken.